bestemmingsplan

Het bestemmingsplan is het voorbereidend bestemmingsplan (stedelijk kaderplan) dat wordt opgesteld door de aangesloten gemeente of de verenigingsvrije gemeente. Het bevat de door de plannende gemeenschap of gemeente gewenste stedelijke gebruiksfuncties en gedifferentieerd voor de afzonderlijke gebieden. Bijvoorbeeld woningbouwgebieden, bedrijfsbouwgebieden, bevoorradingsgebieden, gemeenschappelijke ruimten, verkeersgebieden, groengebieden, bosgebieden en agrarische gebieden.

Het bestemmingsplan heeft in beginsel geen direct rechtsgevolg richting de burger. Aan zijn grafische en tekstuele voorstellingen kunnen geen juridische claims, in het bijzonder het recht op een bouwvergunning voor een bepaald stuk grond, worden ontleend. Voor de administratie en andere autoriteiten is het echter een bindend, planning-bindend programma voor de autoriteiten.

Een indirecte impact vloeit voort uit het feit dat ontwikkelingsplannen, die juridisch bindende bepalingen voor alle burgers bevatten, moeten worden ontwikkeld op basis van de representaties in het landgebruiksplan.
Bovendien kunnen burgers worden getroffen als het gaat om goedkeuringen voor buitenprojecten, omdat afbeeldingen in het bestemmingsplan die in tegenspraak zijn met de bouwprojecten of het planvoorbehoud zouden moeten worden afgedaan als “aantasting van publieke belangen”. Dit gebeurt als het project schadelijke gevolgen voor het milieu kan veroorzaken of daaraan kan worden blootgesteld.